Na weken wachten was het dan eindelijk zover. Ik zou terug gaan naar Holland (zo noemen nederlanders nederland als ze in het buitenland zitten, alternatief: Amsterdam). Ik had me er al heel lang op verheugd, niet omdat ik heimwee heb maar gewoon heerlijk om even terug te trekken uit Londen. Ik had mijn hele weekend al volgepland: Vrijdag patat met frikandel en heel veel mayonaise, zaterdag echte shoarma in plaats van kebab, zondag surinaamse roti kip en tussendoor bitterballen met mosterd…Denk dat een aantal lezers al moe werden van mijn screenname op MSN het stond er volgens mij weken op!

Het leuke aan het weekend was dat nichtje Jacky uit Spanje ook zou komen, vriendin S. en vriend S. beiden uit NL en nu woonachtig in London zouden ook uitgerekend dit weekend in NL zijn. Dat maakte mijn missie iets makkelijker, zij snappen allen de noodzaak van mijn missie.

Vrijdagochtend had ik een afspraak met vriendin S. ook zij ervaart het water in London en is ook helemaal van de kaart dat haar krullen niet willen luisteren. Op weg naar haar kapper hadden we al een FEBO ontdekt, we hadden meteen besloten om daar te lunchen. Dus na onze Krullendokter gingen we rechtstreeks naar de FEBO om een lekker hollandse patatje met te bestellen en frikandel (en ik moest er ook een kaassoufle bij sorry kon het niet laten). Heerlijk was dat…lekker ordinair lunchen in de FEBO….

Op zaterdag ging ik brak (ja avond ervoor een groot feestje gebouwd met ex-collega’s) richting Groningen. Ik zou mijn mams tegenkomen op Amersfoort, superblij om haar te zien. We gingen de trein in en ik bleef maar kleppen over mijn wilde verhalen in London. Ze vond het helemaal geweldig. Na een bliksembezoek aan de stad Groningen had ik binnen een uur een rok gescoord (heerlijk, de pond staat nu echt hoog!). Op weg naar huis had ik mijn mams al gewaarschuwd dat ik echt Shoarma wilde eten. Gelukkig snapte mijn mama dat en zusjelief die was zo blij met haar topje die ik had meegebracht dat ze alles best vond (lees: minimaal een shoarmaschotel voor haar!). Zo gezegd, zo gedaan…

De zondag had ik met nichtje Jacky afgesproken. Ik had haar verteld van mijn hollandse eten…en dat ik alleen nog een Surinaamse Roti Kip wilde scoren. Ze was zo enthousiast over mijn plan dat ze we meteen gingen bespreken waar we dat vandaan moesten toveren. Nichtje C. (zusje van Miss Jacky) hoorde onze verhalen aan en vertelde dat haar vriendje op Kwakoe was. Dat zou nog beter zijn voor ons maar goed zolang wilden we niet wachten natuurlijk. Door het bijkletsen en elkaar nieuwe spullen showen, waren we helemaal de tijd vergeten en we konden maar geen surinaamse tent verzinnen die dichtbij in de buurt was van Koningsplein… Uiteindelijk gingen we maar voor een alternatief: Thais eten. Ik heb nog geen favoriete Thai kunnen vinden in Londen en zij niet in Marbella…dus tsja…ook goed…

Op maandag zou ik weer terugvliegen met vriend S. Ik belde hem om te vragen waar we elkaar zouden onmoeten. Hij zou eerst met zijn ouders pannekoeken eten (ja ook hij was aan het genieten) aan het strand en daarna zou ie naar Schiphol gaan. Ik stelde voor om sushi te gaan eten op Schiphol…zo decadent zijn we namelijk…Aangekomen op Schiphol waren er geen zitplaatsen en de prijzen vielen ons ook een beetje tegen en het was ons ook iets te gezond. Ik kwam als alternatief met een Engelse Pub op de airport, waar ze wel vette burgers zouden hebben. En als we toch terug moeten vliegen naar Londen dan met alcohol in onze aderen alstublieft. In de pub aangekomen zagen we dat er bitterballen op het menu stond. Wuhaaaa….Hoe heerlijk is dat? Op de valreep toch nog bitterballen gescoord (en alcohol!), ik was het eerlijk gezegd alweer helemaal vergeten! Mijn weekendje Holland was helemaal top ondanks de Surinaamse Roti Kip maar die krijgt snel een herkansing…