London is the city of fashion. Het maakt niet uit of je formeel of informeel gekleed bent. Hier in Londen is voor elke gelegenheid een dresscode. Ik moet daar nog steeds heel erg aan wennen, Holland is een echte spijkerbroekenland en men geeft er allemaal niet zo om. Er is daar niet echt een kledingvoorschrift, na het werk rechtstreeks een restaurant in rennen, is de normaalste zaak van de wereld. Met een galajurk richting een gala gaan? Gegarandeert dat heel Leidseplein omkijkt en fluistert dat je je aantstelt. Hier in Londen is dat een ander verhaal voor bepaalde plekken bepaalde kledingvoorschriften. Geen grapjes!

Ik werk nu in een van de hipste wijken van LDN en op mijn werk zitten er mensen bij die ook enorm hip gekleed zijn. Van skinny jeans tot lakschoenen en van wollen mini-jurkjes tot flatjes er zit van alles bij. Ik zit in mijn fase dat ik nog steeds enorm moet wennen aan het klimaat hier. Dus ja het kan voorkomen dat ik op kantoor zit met een dikke wintertrui en mijn collega vrolijk rondloopt in een haltertopje. Vriend S. en vriendin E. hebben me al vaak genoeg uitgelegd dat ik in Londen in lagen gekleed moet gaan. Geloof me dat heb ik wel eens geprobeerd maar vriendin E. zegt dat ik het concept nog niet helemaal snap want 1 topje + 2 vesten en jas zijn te veel laagjes…

Het uitgaan is het hier ook een ander verhaal. In Amsterdam snapte ik nooit waarom die Engelsen hartje winter van die korte sexy jurkjes dragen en dan vaak ook nog zonder jas. Dat is de normaalste zaak hier. Zien en gezien worden, op en top gekleed en je hebt de wereld aan je hoge hakjes liggen. Mijn vriendinnen hier snappen vaak mijn outfit niet echt. En vriend S. Is ook van mening dat ik ook wel wat vaker de boel mag opspicen. Ik vind het allemaal wel best. Een spijkerbroek en een zwarte top is toch goed genoeg? Okay ik weet dat het echt die Hollandse mode! Ik ben al teveel in het buitenland uitgeweest om te snappen hoe het moet maar goed who cares? In Nederland kom ik ermee weg als ik zo uitga en tot zover heb ik genoeg aandacht getrokken in de clubs hier in Londen. Misschien doe ik het ook wel om gewoon te rebelleren. Inmiddels heb ik me dan een beetje aangepast ik trek standaard hakken aan als ik uitga en dan het liefst open schoenen, maar verder blijf ik bij mijn oude vertrouwde outfit… tot gisteren…

Na een week hard werken (ja ik PR me uit de naad aan de telefoon), had ik bedacht om gewoon es lekker saai voor de TV te hangen. Toen ik thuiskwam rende Vriendin E., die helemaal into fashion is, gillend op me af. Nou is ze wel vaker enthousiast als ik thuiskom maar deze keer voelde ik dat er echt iets belangrijk was. Mevrouw vertelde dat haar vriendin ergens vast zat in het verkeer tussen Liverpool en Londen en dus niet met haar naar de UK Urban Fashion Award kon gaan… of ik mee wilde gaan… “Sure no probs!” Zei ik stoer… Heel erg leuk om zo onvoorbereid naar een show te gaan vooral als we binnen 30 min een taxi in moesten springen om op tijd te zijn. Sommige mensen doen er maanden over om de perfecte jurk te vinden en ik moest binnen 25 minuten met een geweldige outfit de deur uitlopen.

Sinds lange tijd maakte ik me voor het eerst druk of ik wel aan de dresscode zou voldoen. Die was namelijk; Formal but Fashionable. Ik bedoel kan je naar zo een show met spijkerbroek gaan? Kennelijk niet want formal betekent geen spijkerbroek. Je wilt niet buiten de boot vallen en tegelijkertijd wil je opvallen. Ik probeerde toch heel voorzichtig te vragen of een spijkerbroek okay was en toen brulde iemand van beneden; NOOOOOO please don’t do that!

Ik begon lichtelijk een paniekaanval te krijgen… want alles wat ik hier draag tot zover is inderdaad leuk voor naar het werk en leuk voor naar de pub en leuk voor het uitgaan maar voor een UK Urban Fashion Award waar niet alleen potentiele vriendjes rondlopen maar ook cameraploegen? Hell no dan wil je toch goed voor de dag komen… Ik bleef rustig ademhalen en ik toverde allerlei items uit de kast waarbij het woordje te voor hoort! Dus te sexy (het is toch urban?), te fashionable (dat kan altijd bij een fashion-event) en te glamorous (het is toch een awardshow?) en geloof het of niet ik had binnen 5 minuten een winners outfit gecreeerd. Ik had me in een doorzichtige tijgerprint topje en zwarte glanzende kokerrok gehijst en dan helemaal afgemaakt met peeptoe tijgerhakken. Mijn haren in een te strakke zijscheiding en mijn make up hield ik rustig alleen aandacht op mijn ogen. Ik liep naar beneden op mijn high heels en vriendin E. keek me aandachtig aan! Ze zei dat ze vaak in mijn kamer is geweest en zichzelf echt afvroeg uit welke kast ik deze kleding had gevist. Ze was verrast en enthousiast gelijk. Ik had volgens haar dan eindelijk es een keertje die Hollandse uitgaansoutfit van me in de kast gelaten en wat meer mijn Engelse sex-appeal eruit gehaald! Welcome to the UK!

Bij binnenkomst kregen we meteen aanspraak en werd de deur voor ons open gehouden door een charmante man. Vervolgens vroeg ie meteen of we VIP-gasten waren. Helaas was het antwoord (deze keer) nee maar vriendin E. zei dat we ons daarover vooral niet druk hoefden te maken want er waren toch echt geen echte VIP-plaatsen. Toen we uiteindelijk in de zaal aankwamen keek de jongen die de plaatsen aanwees ons aan van top tot teen! Hij mompelde dat wij vooral dicht bij de catwalk moesten zitten en begon ergens naar toe te wijzen. Uiteindelijk zaten we op de derde rij vanaf de catwalk. Tijdens mijn observatie zag ik dat iedereen om ons heen VIP-bandjes om had wat dus betekende dat we gewoon in de VIP-gedeelte zaten. Vriendin E. had het te druk met de nieuwste collecties van de winnaars die voorbijkwamen, de geweldige performances van dansers en de interessante celebs uit de Urban industry die aanwezig waren. Ik zat alleen maar stilletjes te genieten van deze avond. Ik weet niet hoe we het hebben gedaan maar iets in me zegt dat het aanhouden van de dresscode enigszins in ons voordeel heeft gewerkt…