You are currently browsing the monthly archive for februari 2009.

Kijk es Mr. Valentine wat u ons aandoet? Vriendin N. was helemaal van de kaart toen ik haar vertelde dat ik niets op de planning had staan  op Valentijnsdag. “I am going to the movies with my mum! Are you sure you not going to do anything?” vroeg ze heel bezorgd. Ehm NO, ik ben single! Ik had andere plannen op Hartjesdag. Ik zou namelijk ongegeneerd rode, roze en witte ballonnen leegprikken in Westfield. Op stelletjes hun tenen staan als ik langs ze zou lopen. Geirriteerd reageren op PDA (= Public Display of Affections)…ik zal je de rest van mijn wilde plannen besparen…

Het is heus niet zo dat ik geirriteerd was hoor! Maar het was weer zo een dag in het jaar dat ik verplicht over mijn liefdesleven hoor praten. Iedereen vraagt  aan me wie ik wat ga sturen en of ik ook wat verwacht. En dat is het punt ik verwacht niets want ik doe niet aan Valentijn in NL deed ik dat niet dus hier ook niet. Ik had het helemaal gehad met rode lingeries in de winkelstraten, Top 100 van zwijmelfilms in de HMV spotje op TV, St. Valentine’s e-mails in mijn inbox van MANGO en Topshop, Google die aan het tortelen is (heb je dat kut-hartje ook weer… in de naam notabene!).

Google

Anyways…Valentijnsdag is voorbij hier in de UK en ik heb de nodige oprechte zinnen ‘Oe wat lief’ en ‘Awww wat een schatje is je vriendje toch’ uit mijn mond gekregen. Want ik heb de leukste vriendinnen ter wereld en die gun ik echt de leukste Valentijnsdagen met hun vriendjes. Ook al geloof ik niet in hartjes taarten en chocola in doosjes van hartjes (ik ben gewoon allergisch  voor hartjesvormen denk ik)…een mooie bos rode rozen,  een simpel telefoontje of een lieve e-mail doet mijn hart smelten…thanks Mr. Valentine…

Miss Beep

En wat betreft de PDA hier in the UK…read this hihihi…

Londen is ondergesneeuwd. Er is geen openbaar vervoer om naar school of je werk te komen. Miss E. klaagt  ondertussen over het feit dat er geen fruit in huis is en Miss Beep zit rustig haar winterwonderland foto’s rond te sturen naar  haar vrienden in Amsterdam, Parijs en Rome. Ach ja prioriteit… fruithapje versus updating cosmo-friends…hmmm…lastig!

Om deze dag door te komen ben ik maar even in mijn zwarte laklaarzen naar de cornershop gegleden. Thank God dat het aan het einde van de straat is! Ik wist trouwens ook niet dat er zoveel aardige mensen in de buurt wonen ik heb ze daar allemaal ontmoet. Toen ik de winkel binnenkwam meldde de  Pakistaanse vrouw achter de counter meteen dat mijn favoriete broodjes uitverkocht waren. Helaas… Een nieuwsgierige Engelse oma, die door mijn binnenkomst werd afgeleid, keek me aan en vervolgens naar een Afrikaanse man van ruim 2 meter die naast haar stond en zei: “You make me feel so small”. Waarop iedereen in de cornershop begon te lachen. Ik kreeg echt zo een gevoel over me heen alsof ik in een kerstfilm zat, die zich afspeelt in  Londen. Zoals British Jones’ Diary of The Holiday, je kent ze wel.

Anyways…ik ga zo met Miss E. een hippe snowman maken (het oog wilt ook wat!). Dus ik ga even een winterpeen uit de koelkast vissen, gouden knopen verzamelen, de superlange wollen sjaal van roommate H. stelen, een muts/hoed uitzoeken en de bezemsteel pimpen!

Ciao…

Beep

Miss Beep in Winterwonderland...

Miss Beep in Winterwonderland...

The garden of Miss Beep in Winterwonderland

The garden of Miss Beep in Winterwonderland

In the Garden of Winterwonderland

In the Garden of Winterwonderland

Hierbij nog wat extra foto’s van ondergesneeuwd Londen: The Guardian

Vandaag werd ik half omver geduwd door een jongen van een jaar of 14. Hij kwam de bus uit gerend en begon zonder pardon te rammen op de bushalte. Ik keek vriendin O. aan met een blik van ‘die spoort niet helemaal’. Op een gegeven moment kregen we door wat hij aan het doen was. Hij was een spel aan het spelen ‘Splat the egg’. Hierbij is het de bedoeling dat je eieren kapot slaat door je hand te plaatsen op bewegende eieren.  Aangezien het zo koud was hadden wij besloten om onszelf maar es bezig te gaan houden met dat spel. Je voelt het al… we gingen compleet uit ons dak bij de bushalte. We zijn allebei behoorlijk streberig ingesteld. Dus we probeerden om de beurten elkaars score te overtreffen.

Ondertussen kwamen er een aantal bussen langs en buschaffeurs en passagiers keken uit het raam naar ons met een blik van ‘die sporen niet’. Maar het was ook zo leuk om te doen! Ik weet niet wie dit heeft bedacht, maar ik vind het een briljant idee… ik hoop dat ze het overal in Londen gaan plaatsen. Deze interactieve game houdt vervelende jongens van 14 en meiden van 30 aardig in beweging en ook van de straat? Nou ja in ieder geval bij de bushalte. Wij stapten in ieder geval voldaan de bus in want onze scores waren Egg-cellent…:)

Miss Beep

Ps. Geweldige interactieve reclame…ik weet alleen niet meer van wie het was…misschien dan toch niet zo goed???

Splat the Egg...

Splat the Egg...

Of als je het principe helemaal wilt zien: