You are currently browsing the monthly archive for september 2008.
Elke dag luister ik op het werk naar de radio zender BBC 1xtra wanneer ik geen zin heb in de I-pods van mijn collega’s. Heerlijke R’nB als ik even in mijn eigen wereldje wil terugtrekken. Met een goede mix tussen oldskool en de laatste hits, scherpe discussies, laatste nieuws en allerlei interessante invalshoeken om het leuk te maken voor de luisteraars.
Vandaag ging het nieuws voornamelijk over Busta Rhymes. Hij kon namelijk het land niet inkomen vanwege zijn criminele achtergrond. Ik zat helemaal in mijn Busta wereld toen ze overgingen op hun volgende nieuws item: The British Cheese Awards! Die zijn namelijk vandaag uitgereikt in Cardiff. En dan zou je denken wat kan hen dat schelen? Ze hebben het volgende bedacht; Because of the British Cheese Awards in Cardiff we have come up with a list of the most cheesy R’nB songs… HAHAHAHA… briljant…
BBC 1xtra rocks…
Miss Beep
Een onderzoek wees uit dat vrouwen gemiddeld 20 items in haar tas heeft zitten of was het 10? Ik weet het niet meer. Dat haal ik makkelijk, es even kijken;
-
Faceyourpocke
- telefoon
- oplader (ik vergeet mijn telefoon altijd op te laden dus dat moet dan mee)
- buspas
- portemonnee (als ik reis dan twee met ieder een ander valuta Pond vs Euro)
- paraplu
- pen
- notitieblok
- pakje kauwgum
- lipgloss
- oorbellen
- haarclip
- zakje chips/reep chocola (afhankelijk van mijn bui)
- voorbehoedsmiddelen
- paar schoenen (flatjes als ik hakken draag en hakken als ik flatjes draag)
- sleutels
- make-up tasje
- verdwaalde bonnetjes
- deodorant
- tijdschrift/boek
- I-pod
- Pakje sigaretten (af en toe)
- aansteker (af en toe)
En nu wil ik meedoen aan deze actie: Face your pockets!
X
Great Britain zit nu middenin een economische recessie. Je leest het elke dag in de krant, je hoort het op de radio, je ziet het op het journaal of je leest het op een nieuwssite (zo vergaar ik meestal informatie). Iedereen klaagt maar hoe duur alles is maar de Engelse consument blijft gewoon consumeren alsof er niets aan de hand is. Als je om je heen kijkt is iedereen nog steeds gekleed volgens de laatste mode, vindt je iedereen nog steeds in de pub of in het weekend geld uitgeven aan andere activiteiten.
Vriend S. vertelde dat de gemiddelde Londenaar meestal in de min staat. “Niet alles is goud hoor wat blinkt, zorg er gewoon voor dat jou dat niet overkomt! Wat je niet heb kun je niet uitgeven”. Om er toch leuk uit te zien voor wat minder geld, zijn er een aantal winkels hier waar je terecht kunt in Londen zoals;
Charity shops zoals Oxfam (vriendin N. scoorde daar laatst een pak van Karen Millen voor £50 i.p.v £300 in de winkel)- Second hand shops (beste winkels zijn te vinden in Shoreditch of Notting Hill)
- TK Maxx dit is een winkel met allemaal designer labels voor een betaalbare prijs (helaas niet te vinden in Central Londen)
- Primark is een soort uitvergrote H&M met veel lagere prijzen (er is eentje in Oxford Street)
De modebladen en modebijlage van kranten helpen ook graag een handje mee om met creatieve oplossingen te komen. Zo is de nieuwste trend niet kopen maar ruilen, lenen, garderobe delen of samen kopen.
Ruilen: Samen met je vriendinnen één keer in de zoveel tijd samen komen en spullen ruilen die je zelf niet meer draagt maar waar je vriendinnen wel blij mee kunt maken.
Lenen: Voor het uitlenen van kleding worden er voorbeelden aangehaald van schema’s. Waarbij nieuwe items een maand bij een persoon blijft en dan elke maand bij iemand anders in de vriendenkring eindigt. Het is goedkoper dan een jurk of een tas huren. En als je vriendinnen dezelfde smaak hebben dan zit je altijd goed!
Delen: Een garderobe delen gaat iets verder dan lenen en ruilen. Een manier om dit te doen is om met je collega’s een office dressing box te maken. Waarin jurkjes, colbertjes, schoentjes, accessoires worden opgehangen zodat er altijd iets beschikbaar is.
Samen een item kopen: Dit geldt voor jurkjes, schoenen, tassen etc. Vrouwen zien het hier als een zakelijke overeenkomst. Dit kan namelijk alleen als iedereen dezelfde maten heeft en dezelfde smaak. Samen een tas kopen wordt ook gezien als een echte investering. En wordt ook alleen gedaan als alle partijen zich strict aan de regels houden.
Bovenstaande is een interssante oplossing voor je portemonnee alleen zul je ook creatief moeten zijn in het dragen van de kledingstukken. Of er voor zorgen dat je andere vrienden jullie niet met dezelfde outfit zien. Daarnaast is het belangrijk dat je enigzins dezelfde smaak en maten hebt, bij elkaar in de buurt woont, en duidelijke regels hebt hoe je dit gaat aanpakken. Niets is zo vervelend om een vriendschap kapot te laten gaan omdat een truitje verkeerd is gewassen of een paar hakken doormidden is.
Miss Beep
Het was ergens eind Mei dit jaar, toen collega A en ik samen met onze hakjes door de grond konden zakken. Een goede vriend van haar vertelde doodleuk dat hij kaartjes overhad voor de wereldpremière van Sex and the City in Londen. Hij was alleen even vergeten dat er 2 hysterische SATC-wannabees behoren tot zijn vriendenkring, die een moord zouden willen doen om over de rode loper te paraderen van de première van SATC! Helaas voor ons we hebben gemist!
Om onszelf op te vrolijken hadden we meteen kaartjes gereserveerd voor de eerste beste voorstelling op de dag dat de film uitkwam. Natuurlijk waren alle voorstellingen in central Londen volgeboekt, dus moesten we uitwijken naar Zuid-Oost Londen. Die dag was het zo druk op het kantoor dat we moesten overwerken. We hadden 30 minuten om van Oost naar Zuid Londen te komen. Normaliter is dit wel haalbaar, maar als je hakken draagt, de weg niet weet en geen geld hebt voor de taxi, dan is dat een ander verhaal. Dus rennen naar de metro-halte, met de trappen naar beneden, metro in, overstappen, metro uit, naar boven rennen, bushalte zoeken, bus in, bus uit, naar bioscoop rennen, kaartjes (en hotdog, popcorn & cola) halen. En ja geloof het of niet het was allemaal binnen 35 min gelukt! We hebben gehuild, gelachen en echt genoten van de kleding in de film. Het was ook zo leuk om al die groepen vriendinnen te zien, die geheel in SATC-stijl gekleed waren.
Afgelopen Maandagochtend zag ik twee dubbeldekker bussen achter elkaar staan, met 2 supergrote advertenties; ‘Sex and the City DVD available 22nd of September’, en op de andere bus; ‘Lipstick Jungle 22nd September on Living’. Dit betekent dat ik vanaf nu thuis heerlijk de film SATC kan bestuderen. En met de nieuwe drama-serie ‘Lipstick Jungle‘, van dezelfde schrijver ‘Candace Bushnell‘, kan ik nu wekelijks genieten. Ja, ik kom deze winter wel door.
Miss Beep
Ps. In Nederland komt het ook uit op Maandag 22 september bij RTL 5.
Lunch
[zelfstandig naamwoord]
- maaltijd die je ’s middags gebruikt
vb:hij drinkt altijd wijn bij de lunch
- zelfstandig naamwoord: lunsj
- de lunch
de lunches
het lunchje
In Nederland luncht de werkende man en vrouw als volgt;
- Ergens een zakenlunch
- Gezellig broodjes bestellen bij de secretaresse en dan gezamelijk eten in de kantine
- Naar de kantine met je collega’s
- Broodje halen bij de bakkerswinkeltje om de hoek
- Naar de Appie rennen en daar je inkopen doen op je werk klaarmaken en eten achter je bureau
- Je lunch van huis meenemen
Sushi for Lunch
In Engeland is het normaal om buiten de deur te lunchen. Hier hebben bedrijven vaak geen kantine of een secretaresse die broodjes besteld. Naar de supermarkt rennen (Tesco voor de normale hardwerkende mens en Marks & Spencer voor de mensen die een iets betere baan hebben of gewoonweg een gat in de hand) en lunch van huis meenemen is tegenwoordig ook de normaalste zaak van de wereld, want we zitten midden in een economische recessie.
Hoe dan ook Collega A. en ik trakteren ons zelf af en toe wel op Sushi for Lunch, wij vinden dat hebben wij dat wel hebben verdiend als Young Professionals in deze wereldstad. Geen saai sandwiches, gezonde salads of fish and chips voor lunch. Exotische sushi…hoe decadent is dat? Bij ons op kantoor niet echt hoor! £5 voor een set-menu en £1,50 als je er een miso-soup erbij. Hoe fijn is dat?
Onze favoriete take-away Sushi tenten waar we naar toe rennen op onze hakken tijdens onze lunch (kun je overal vinden in LDN);
Miss Beep
M.A.C make-up is geweldig! De eerste keer kennis meegemaakt in het grote warenhuis ‘Selfridges’ aan Oxford Street hier in Londen. Ik mocht van vriend S. een aantal kleurtjes uitzoeken om mijn make-up tasje te upgraden. Groen was toen helemaal hot op dat moment, dus ik had zoiets van ja laten we groen proberen! En zoals bij alle make-up afdelingen heb je niet 1 kleur groen, nee een heel pallet aan kleuren groen. Vriend S. had daar een oplossing voor en riep een M.A.C artist om mij advies te geven en op te maken met de kleur groen die het beste bij mij zou passen. Ik vond het een beetje genant want er stonden in een keer ongeveer tien mensen om me heen, te kijken hoe deze M.A.C artist mij opmaakte. Ondertussen werd het steeds rumoeriger en de namen van de kleurtjes werden doorgegeven. In mijn ooghoeken zag ik mensen naar de kassa rennen.
Toen “mijn” M.A.C make-up artist (tsja zo gaat dat dan!) klaar was, keek ik in de spiegel en het resultaat was inderdaad fabulous! Ze had maar liefst 2 kleuren groen gebruikt, zwarte oogschaduw om de eyeliner te trekken en wat gouden poeder gebruikt om accenten te leggen. Vriend S. sleurde me meteen naar de kassa en bestelde alle kleurtjes en kwasten die “mijn” artist had gebruikt (kun je nagaan…wij hebben marketing gestudeerd! Hoezo gevoelig???).
Sindsdien heeft Miss Beep & Co een verslaving aan M.A.C. Zo kocht ik met vriendin N, tijdens een weekendje Parijs, niet kleding neeuhhhh! Er ging meer dan 100 euro (per persoon) op aan make-up en kwasten in Gallery Lafeyette. Een andere voorbeeld is vriendin G, die belde me kwaad op! Ze zei tegen me; “Beep, wat heb je me aangedaan? Ik was in Rotterdam in de Bijenkorf en ik dacht laat ik es gek doen en wat MAC make-up uitproberen, aangezien jij er altijd over praat. Ik kom de winkel uit en ben letterlijk veeeeeeel meeeeer dan een paar euro lichter! Make up is inderdaad fantastisch, TRUT!”
Nou heb ik leuk nieuws voor alle M.A.C cosmetics verslaafden onder ons; De M.A.C artists verslaan New York Fashion week via Twitter! Voor diegene die niet weten wat het is, een korte introductie; Twitter is zoiets als microblogging zoals mijn collega D. dat zo goed kon uitleggen. Je knalt een paar zinnetjes op de site zodat je aan de rest van de wereld kunt laten weten wat je allemaal aan het uitspoken bent! Daarnaast is het ook mogelijk om via je mobiel updates te ontvangen en te versturen. Het team van M.A.C artists is dus aan het Twitteren geslagen via hun Blackberries (yep je leest het goed!) waardoor je ze nu kunt volgen de hele dag door. Mjammie alle nieuwe kleurtjes, tips en foto’s vers van de pers. Geloof me live chicklit uit de Big Apple op je laptop of mobiel!
Hieronder een aantal van het M.A.C team in New York:
Digitale M.A.C Cosmetics-verslaafde Miss Beep
Gisteren kwam er een belangrijke Duitse klant binnenwandelen. Een lange man in de veertig met een mooie glimlach, grijs haar en vlot gekleed (witte blouse, zwarte colbert, spijkerbroek en zwarte instappers). Collega A. (23 jaar) & collega S. (25 jaar) konden hun blijdschap nauwelijks onderdrukken. Hun hormonen vlogen ongegeneerd het hele kantoor rond. In de eerste instantie snapte ik er natuurlijk niets van. Ik zag alleen 2 meiden die zich uitermate puberaal gedroegen. Toen ik vroeg wat er aan de hand was kreeg ik via Skype mijn antwoord: He is HOT! Ik keek een paar keer om me heen om te kijken over wie ze het hadden en de enige persoon die ik nieuw op kantoor zag was deze klant. Hem vond ik niet echt HOT, he is OLD!
Uiteraard was het heel fout van mij om met deze twee meiden in discussie te gaan over wat HOT is en wat NOT. Deze man is volgens hen namelijk vergelijkbaar materiaal met George Clooney. “How can you not fancy him?” werd me gevraagd via Skype ondersteund met verschillende icoontjes! In hun belevingswereld waren ze heel discreet bezig (niet wetende dat hun non-verbaal gedrag allesbehalve discreet was!)
Het woord knap is een objectief begrip daar was ik al lang over uit. Nou vond ik niet alleen grappig hoe deze meiden op hem reageerden maar ook de womanizers op kantoor. “Well I feel so underdressed when I see him, don’t I?”, zei er een sarcastisch. Hmmm… zijn we jaloers nu de aandacht is verschoven naar iemand die iets meer charmes heeft?
Maar goed charmes heb je of je hebt het niet zegt mijn mams altijd. En hoewel ik daar meestal niet echt gevoelig ben, moet ik toegeven dat ik wel behoorlijk onder de indruk was toen hij mij een ferme handdruk gaf en tegen mij spontaan in het Nederlands begon te brabbelen tijdens zijn ronde op kantoor. Zo een onderbreking maakt je dag wel iets leuker op het werk.
Vanochtend zat ik op kantoor en toen stuurde een collega’s mij een link door met een aantal foto’s. Ik werd er helemaal stil van! Dit is toch echt de stad waar ik elke dag doorheen ren op mijn hakken…
Geniet mee: Klik hier
-X- Miss Beep
Recente reacties