Dreamworks & Broken heels

De laaste dagen in Amsterdam was ik dolgelukkig. Ik nam in stijl afscheid van de stad, mijn vrienden, de clubs en restaurants (meestal in combinatie!), de Appie, de trams, de Dam, Het Vondelpark, de A10 (ja ook veel meegemaakt!), de Turk, de Overtoom, mijn oude baan, mijn buren, mijn zusje, mijn ouders, mijn exen (nou ja eentje in het bijzonder laten we niet overdrijven), Nederlandse tijdschriften, zoute dropvisjes en aarbeienthee (laatste 3 zijn hints als jullie langskomen).

Ik zou niet alleen de stad, maar ook het land verlaten waar ik toegang weet tot de overheidheidsinstanties, banken, internetproviders, telecombedrijven, reisbureaus, ziekenhuizen, tandartsen, kappers, schoenmakers etc.

Wat had ik daar toch een geweldig leventje. If I only knew… Hier mag alles weer opnieuw met als gevolg;

• Weet me geen raad met overheidsinstanties
• Ik kan alleen maar pinnen, ik heb nog geen Engelse creditcard
• Internet zit gelukkig bij de huur in
• Ik heb nog steeds beltegoed
• Ik boek mijn vluchten online
• Mijn oorarts in NL zei dat als ze ik in de UK voor controle ga, de doktoren wel weten wat ze moeten doen als ze in mijn oor kijken (kreeg geen Engelse brief mee niente, noppes, niets)
• Voor de tandarts vlieg ik terug naar Nederland
• Als ik naar de kapper moet gaan ook
• Er zijn inmiddels 4 paar hakken doormidden en ik heb een chinese schoenmaker gevonden die maar 4 pond vraagt en echt goed werk aflevert, helaas kan hij niets aan mijn 4 paar hakken doen (je wilt niet weten hoe duur ze waren!)

Broken heels

De schoonheid van dromen realiseren (lees: Miss Beep the London girl) is iets wat mensen vaak vergeten. Gelukkig heb ik dat onthouden, want van die 4 paar hakken kan echt niet hoor!