You are currently browsing the monthly archive for augustus 2008.
De eerste keer dat Miss E. voor ons kooktte, waren we diep onder de indruk. Geen kookboek, weegschaaltje of maatbeker kwam er aan te pas. Alles werd puur op gevoel gedaan! En het eten was heerlijk. Ik vroeg meteen aan haar of ze mij ook wat Engelse gerechten wilde leren maken. Uiteraard was dat geen probleem en zo gebeurde het dat wij op een Zaterdagmiddag een echte Sunday Roast aan het maken waren. De samenwerking verliep zo goed dat we op een gegeven moment het gevoel hadden dat we in een heuse kookprogramma zaten. “Rosemary could you please pass me the beautiful parnsnips? Wow they are very nice cut! Thank you so much!”, zei Miss E. tegen me. Waarop ik antwoordde; “Sure Black Pepper is there anything else you need? I love the smell of the savage how did you make that? Can you please tell me what ingredients you have used?”. HAHAHA…
In ons enthousiasme zijn we vanaf toen begonnen om samen kookprogramma’s te kijken ter inspiratie. Van Jamie Oliver, Gordon Ramsay, Ready Steady Cook tot aan Chinese Food made easy en Nigella (aan wie we ons mateloos irriteren). Okay, hier volgt (hopelijk) een korte uitleg waarom wij Nigella niets aan vinden en er toch naar kijken. Het is de manier waarop zij wordt gefilmd, zij praat en haar zogenaamde vrienden die op bezoek komen (althans bij de laatste serie van haar programma van de BBC) en vooral hoe zij eten erotiseert. Gehakt kneden tot daar aan toe…maar erop inzoomen en vervolgens met een zwoele stem aangeven dat the red minced meat looks delicious! Een beetje respect voor eten graag!
Miss E. en ik zijn door haar programma’s wel op het volgende idee gekomen; een Nigella foodparty. We gaan een feestje houden waarbij we eten serveren volgens de recepten van Nigella, daarnaast zijn de vrienden die komen ook verplicht om iets Nigella-acthigs mee te nemen. De hele avond zullen Rosemary & Black Pepper zinnetjes van Nigella haar kook programma’s aanhalen (zonder dat de gasten op de hoogte worden gesteld) en elke keer als iemand erop reageert krijgt diegene een punt. Degene die de meeste punten krijgt is de winnaar! How exciting Rosemary versus Black Pepper…wanna come?
X
Miss Beep
De laaste dagen in Amsterdam was ik dolgelukkig. Ik nam in stijl afscheid van de stad, mijn vrienden, de clubs en restaurants (meestal in combinatie!), de Appie, de trams, de Dam, Het Vondelpark, de A10 (ja ook veel meegemaakt!), de Turk, de Overtoom, mijn oude baan, mijn buren, mijn zusje, mijn ouders, mijn exen (nou ja eentje in het bijzonder laten we niet overdrijven), Nederlandse tijdschriften, zoute dropvisjes en aarbeienthee (laatste 3 zijn hints als jullie langskomen).
Ik zou niet alleen de stad, maar ook het land verlaten waar ik toegang weet tot de overheidheidsinstanties, banken, internetproviders, telecombedrijven, reisbureaus, ziekenhuizen, tandartsen, kappers, schoenmakers etc.
Wat had ik daar toch een geweldig leventje. If I only knew… Hier mag alles weer opnieuw met als gevolg;
- Weet me geen raad met overheidsinstanties
- Ik kan alleen maar pinnen, ik heb nog geen Engelse creditcard
- Internet zit gelukkig bij de huur in
- Ik heb nog steeds beltegoed
- Ik boek mijn vluchten online
- Mijn oorarts in NL zei dat als ze ik in de UK voor controle ga, de doktoren wel weten wat ze moeten doen als ze in mijn oor kijken (kreeg geen Engelse brief mee niente, noppes, niets)
- Voor de tandarts vlieg ik terug naar Nederland
- Als ik naar de kapper moet gaan ook
- Er zijn inmiddels 4 paar hakken doormidden en ik heb een chinese schoenmaker gevonden die maar 4 pond vraagt en echt goed werk aflevert, helaas kan hij niets aan mijn 4 paar hakken doen (je wilt niet weten hoe duur ze waren!)
Broken heels
De schoonheid van dromen realiseren (lees: Miss Beep the London girl) is iets wat mensen vaak vergeten. Gelukkig heb ik dat onthouden, want van die 4 paar hakken kan echt niet hoor!
Het leuke van mijn baan is dat ik op het hete vuur zit en tegelijkertijd anoniem kan blijven.Tijdens mijn Bond missie doe ik niets anders dan het laatste nieuws brengen en dat wordt dan als het goed is opgepikt door journalisten, vervolgens bepalen zij zelf wat ze ermee doen (mijn credo: Stalken helpt!).
Soms wordt het nieuws dan gebracht (zie credo), soms niet (credo doordouwen) en soms kom ik er zelf in voor (okay ik ben hierin geheel onschuldig)… op de homepage van een van de populairste vrouwen websites van Nederland…
Check de Viva site en oordeel zelf…
Miss Beep
Spannend… ik liep een paar maanden geleden in mijn favoriete warenhuis ‘Selfridges’ rond en 3 maal raden wie ik daar tegenkwam? Een aantal dolls van Viktor & Rolf! My favorites! “Gewoon” in ‘Selfridges’ in Oxford Street, de favoriete winkel van de Beckhams en Wanna be Beep! Ik was helemaal happy, want achter de uitgedoste etalages, superdure zonnebrillen en andere designspulletjes, zag ik een aantal poppen en een TV waarin de shows van deze heren werden vertoond! Hulde aan Viktor & Rolf! They are in London!
Hun kledingstukken verschijnen regelmatig in Engelse bladen. Zo zag ik in een tijdschrift geweldige schoenen van deze heren (wel rond de 700 Pond, maar goed dan heb je ook wat!). Ik was zwaar geirriteerd toen Mabel ermee rondliep op Koninginnedag (ja ik heb de Nederlandse Prive, Story en Weekend ook gelezen), maar goed verschil in bestedingspatronen moet er zijn!
Anyways…er is een expositie hier in Londen in de Barbican Gallery genaamd; House of Viktor & Rolf. Collega A. en ik zijn er uiteraard naar toe gegaan. Het is een geweldige tentoonstelling het geeft namelijk een goed overzicht van hun werk door de jaren heen. Het is niet supergroot, alhoewel dat is niet helemaal waar; er is een megagrote poppenhuis waarin onder andere de poppen staan, die ik bij Selfridges had gezien.
Natuurlijk deelde ik mijn Viktor & Rolf kennis met collega A; “Kijk dat is de upside down collectie en dat is de trouwjurk van onze prinses Mabel en oja die strikjes staan symbool voor haar verovering” en ga zo door maar door. Na een monoloog van 2 uurtjes (en vanuit collega A. een paar “I like that” zinnetjes) hadden we besloten om deze tentoonstelling te verlaten. Voor een ieder die trek heeft in Hollandse Glorie in de city of Fashion deze zomer… het is zeker de moeite waard!
Fashionable greetz,
Miss Beep
Ps. Kelly Osbourne, Mischa Barton & Erin O’Connor zijn je trouwens al voor geweest.
In ‘The Myth of Sisyphus’ zegt de Franse existentialist Albert Camus, dat 30 een cruciale leeftijd is in het leven van een man, aangezien hij dan een nieuw besef krijgt over de betekenis van tijd. Heel erg leuk meneer Camus heeft u misschien ook een leuk theorietje over ‘wat 30 worden betekent voor een vrouw’? NEE??? Hmmm misschien kan ik u helpen… Voor de meeste vrouwen is dit ook een cruciale periode maar die krijgen geen nieuw besef van tijd! Nee vrouwen weten maar al te goed hoe kostbaar tijd is. Biologische klokjes tikken, bang voor lichamelijk verval, twijfel over de juiste plek op de carriereladder dat begint al ergens bij 25 als het niet eerder is.
Voordat ik hier een heel feministisch stuk ga schrijven, heb ik met mijn vriendinnen bedacht dat we ons gaan concentreren op het positieve van 30 jaar en ouder zijn. Om te beginnen dus een lijstje maken met 30 dingen die we gaan doen nu we 30 zijn en dat moet te maken hebben met het getal 30. Zoals bijvoorbeeld;
- 30 dagen feesten voor je 30ste verjaardag
- een feest houden voor 30 mensen
- 15 paar schoenen kopen (= 30 schoentjes) in een jaar tijd (laten we realistisch blijven en pantoffels in wintertijd tellen mee!)
- 30 nieuwe cocktails uitproberen
- Nog 30 maanden in London rondrennen (op mijn hakken…duhhh…)
- De rest van het jaar alleen maar kledingstukken kopen beneden £30
- Naar bestemmingen reizen waarvan de ticket £30 is
Of gewoonweg 30 artikelen schrijven voor mijn blog…
30 Kisses
Miss Beep
Vriend S. en ik keken elkaar altijd aan, tijdens onze studententijd, als er weer zo een huppelkut voorbij liep met een telefoon aan haar oor en een sigaret in haar hand. Zo eentje die je al van veraf kon horen discussieren over waarom iets niet gedaan kon worden. “Duidelijk gemaakt voor PR!’, zeiden we dan! Wij waren vastberaden om de reclame in te gaan. Ook een hoop geregel, maar minder gezeik naar ons idee (net echt!). Hoe dan ook ik ben in de PR beland! Niet een reclame-hoer, maar pr-kut zoals dat heet in de wereld van communicatie.
Tijdens een lunch met mijn collega’s in een hip restaurant in Shoreditch, gaf Miss CC (een PR-dame pur sang) mij de gouden tip: “PR is flirting, Hon! Bear that in mind if you want to make it in this industry!” Nou vind ik flirten om iets gedaan te krijgen altijd een beetje eng en dan wel om verschillende redenen:
- Wat als diegene er niet intrapt?
- Wat als diegene na een tijdje met je concurrent flirt en jou vergeet (en de beloofde nieuwsitems die geplaatst zouden worden)?
- Hoe ver kun je gaan met flirten?
Als we Samantha uit Sex and the City moeten geloven dan zorgen we ervoor dat iedereen er intrapt, schakel je alle concurrenten uit en ga je genadeloos tot het uiterste (inclusief sex). Dat maakt haar een succesvolle PR-dame. Ik vind het ook fijn om zo succesvol te zijn, maar om nou zoveel energie te steken in je flirtgedrag? Ik ga lekker stug door op mijn eigen manier wat inhoud dat ik ze flirtloos benader met als eindresultaat dat ik naar mijn idee toch iets minder gedaan krijg dan mijn andere collega’s.
Nou moet ik zeggen dat ik zelf niet vind dat ik flirt… maar na een kleine marktonderzoekje kwam ik erachter, dat merendeel van de journalisten toch een andere mening erop nahoudt. Een beetje een vreemde gewaarwording… Ik vroeg (tijdens mijn mini-onderzoekje) aan iemand: What do you think of PR is flirting? En diegene zei: “Yes, that’s what you do to me and than you stop…” Het is zo waar en ik moest echt proesten toen hij dat zei… Tsja wat doe je na het flirten als je hebt waar je voor ging?
Met grote bambi-ogen iemand aankijken, wanhopig smeken, goodies versturen, wederdiensten beloven etc. journalisten hebben dat soort spelletjes ook wel door. De kunst is om ondanks al die spelletjes toch nog oprecht over te komen, alleen dan dwing je respect af.
PR is inderdaad flirten, het vergroot je kansen, mijn collega’s hebben gelijk. En ik vind zelf dat ik dat ook iets meer mag uitbuiten om dingen gedaan te krijgen. Voorlopig ben ik nog geen Samantha en de vraag is of die dag wel zal komen (het seksgedeelte is een beetje too much voor mij!). Ondertussen ga ik wel even uitzoeken of ik via mijn werk een vergoeding kan krijgen voor een cursus flirten om mijn vaardigheden verder te ontwikkelingen, die ik volgens journalisten heb. Als ik in de PR blijf dan wil ik wel een PR-Lady zijn.. of in het Nederlands; een PR-kut met klasse alsjeblieft!
Miss Beep
Recente reacties